Mijn eigen webshop is een feit!!!!

Deed ik de vorige keer in mijn blog nog een beetje geheimzinnig over mijn nieuwe webshop: Vanaf vandaag mag iedereen het weten!!!!

FunnyCard is eindelijk online!!!

Vanmiddag heb ik het helemaal officieel gemaakt met een bezoekje aan de Kamer van Koophandel. Natuurlijk vind ik het heerlijk om weer lekker ondernemer te zijn. (alhoewel ik zonder een KvKnummer ook wel ondernemend ben hoor, ik onderneem altijd van alles ;-)

De webshop is steeds meer aan het uitbreiden en dagelijks komen er nieuwe ansichtkaarten en wenskaarten bij. De eerste bestellingen zijn de deur alweer uit.. ik hoop dat er nog vele volgen:-)

Je kan de webshop vinden op: www.FunnyCard.nl
Je bent natuurlijk van harte welkom!!

Fotograaf in spé

Afgelopen donderdag mocht mijn zoon Joran naar Madurodam. Hij heeft PDD-Nos en vanuit het PGB hebben wij de ruimte gekregen dat Joran onder begeleiding dingen kan ondernemen. Ook al is het een superventje, hij heeft veel één op één begeleiding nodig. Zo komt Jorien hier regelmatig en voor ons als gezin is het fijn dat wij op deze manier een beetje ontlast worden.

Omdat het vakantie is leek het Joran leuk om eens een dagje met de trein te gaan. Plannen werden vol aandacht door hem bedacht en naar aanleiding van een Pinkeltjeboek over Maurodam dat hij gelezen had was de keuze dan ook snel gemaakt.

Hij had zelf een camera meegekregen, want fotograferen is één van zijn grote hobby's. En zeg nu zelf.... Hij heeft het in de vingers:-)

's Ochtends vroeg is het wachten op de trein...

En via Amersfoort reizen ze door naar....

Madurodam!!

In de regen is de ramenwasser bezig..

En ondanks dat het jammer is dat het regent blijft fotograferen leuk!

Van een bestelbus van TNT...

Naar een vette Limousine!

De kaasmarkt in Alkmaar moest natuurlijk ook op de foto!

Het strand van Scheveningen is toch minder leuk met regen.

Een festival..

... Met zijn parkeerplaats

Deze foto vind ik persoonlijk geweldig!!!

En ook de vissen heeft Joran geweldig op de foto gezet!

Nog even racen in de blubber..

.. en dan is het alweer tijd om de trein naar Heerenveen te nemen.

Eenmaal thuis deelt hij trots kadootjes uit!

En na nog even mij te hebben geholpen met de webshop is het om 22:30 uur bedtijd.. Een lange dag, maar de dag van zijn leven!!

Jorien, jij ook bedankt!!

Een nieuw idee is geboren!!!

Ik loop altijd rond met ideetjes, dat zit nu eenmaal in mijn bloed. De meeste ideeën moet ik ook weer aan de kant zetten, simpelweg omdat ze toch nooit haalbaar zijn. Maar zo nu en dan komt er een idee mijn kant opwaaien en zonder er maar over een tel over na te denken ga ik met het idee aan de slag.

Zo ook vorige week: ik had al heel lang een idee om eens te beginnen met een webshop. Maar ja, een webshop is pas leuk als je ook weet wat je zou willen verkopen. Nu ben ik jarenlang zelfstandig ondernemer geweest. Zoals de meeste mensen wel weten was ik fotograaf en regelmatig mocht ik te gast zijn op een bruiloft om de mooiste foto's te maken. Natuurlijk bood ik mijn diensten niet aan in een 'winkeltje op internet'.. Denk dat ik dan niet veel klanten zou hebben:-)

Omdat het gezin thuis te veel drukte gaf heb ik dan ook besloten de fotografie, wel met pijn in mijn hart, in april 2011 stop te zetten. Een nieuwe tijd brak aan. Ik solliciteerde bij een tankstation waar ik nu met veel plezier wat uren kan vullen op het moment dat mijn man thuis is.

Maar het idee van een eigen webshop bleef dus borrelen en aangestoken door het Postcrossingvirus had ik ineens hét idee van Columbus!! Een eigen online ansichtkaarten webwinkel!!

En zo ben ik achter de schermen druk bezig met mijn nieuwe 'kindje'. Een naam is geboren, de webwinkel staat al online. Nu ben ik druk bezig met het vullen. De verwachting is dat het nog een kleine week zal duren voor ik de site aan het grote publiek ga tonen en ik écht los ga, maar voor jullie alvast een sneak preview:

Natuurlijk hou ik de naam en locatie van de webshop nog even geheim, maar hou deze blog maar goed in de gaten.. En wie weet zie ik jou ook terug als klant:-)

Wat een rijkdom!

Vakantietijd is tijd om samen dingen te doen, zo besloten we om vandaag als gezin het eens lekker dichtbij te zoeken en de plaatselijke kinderboerderij te bezoeken.

Omdat de vakantie toch wel een beetje druk was voor ons als ouders ook een mooi moment om weer even tot rust te komen! Het voordeel is dat de kinderen hier de weg weten en de prikkels van het nieuwe er al lang af zijn.

Om samen te genieten hoef je niet ver van huis te reizen en kan het kleine geluk zelfs in Drachten zijn weg vinden. En genoten hebben we!!

Joran en Suzanne hebben dikke pret op de wipwap!

En ook Geryan doet een poging..

Maar aan de hand van mem de wereld ontdekken is wel zo fijn!

Joran en Elayah kunnen het ook leuk vinden in de peuterhoek!

Maar ook alleen heeft ze pret voor tien!

Vakantie betekent dat heit extra tijd heeft om te knuffelen..

Maar vakantietijd betekent ook dat ik kan genieten van een choco slagroom!

Zo zie je maar weer... leef maar lekker per dag, kijk niet teveel vooruit!
Wat vandaag niet lukt.. lukt morgen vast wel:-) En als ik dan kijk naar zo'n dag als vandaag kan ik maar drie woorden bedenken: Wat een rijkdom!

Teambuilding in Pipodorp

En zo waren we alweer een nachtje thuis, de vakantie in Pipodorp zit er alweer op! Voor het eerst met z'n zessen, als gezin, op vakantie! We hebben het goed gehad samen, voor ons doen het beste eruit gehaald. Een week om de ander weer beter te leren kennen. Een week om als ouders samen sterk staan om een gezin te runnen.. Ons bedrijfje zoals we het wel eens gekscherend noemen.

Ik zou graag willen zeggen dat ik enorm heb genoten van alles. Ik heb ook genoten, vond het ook fijn om als gezin samen te zijn. Maar de zorgen rondom het gedrag van Elayah worden met de dag groter.. Haar wil is zo enorm sterk. Als zij iets in haar koppie heeft moet dat ook op die manier gebeuren. En dat maakt me soms wel moe en verdrietig.. En daarom voor mij ook een beetje lastig om een leuke vakantieblog te schrijven..

Ik laat gewoon een paar foto's zien, kunnen jullie zo een beetje meegenieten van onze tijd daar!

De binnenkant van onze mooie pipowoning!!

De brandweer komt langs, leuk voor Joran om eens te proberen hoe dit werkt!

En Elayah is helemaal onder de indruk als ze een brandweerhelm mag passen!

Suzanne en haar Oranjevrienden doen nog mee met Oranje's got talent!

Geryan vond alles wel prima, die genoot van elk moment in het park!

Maar niemand genoot zo intensief en op haar eigen maniertje als ons prinsesje!

Alle speentjes zwemmen in het water

"Memmie, memmie, wij hebben een avontuur beleefd" hoor ik Elayah zeggen als ik om 9:00 uur met frisse moed weer van mijn bed afstap. Ik zie al aan het outfit van de beide jongsten dat ze al een blokje zijn wezen wandelen. Ondertussen kijk ik wat verbaasd naar mijn hubby die in een natte onderbroek door ons vakantiehuisje loopt.

Natuurlijk, ik ben benieuwd naar het avontuur van Elayah en ze kruipt tegen me aan om haar verhaal te vertellen: "Memmie, heitie ging zwemmen en toen heeft hij mijn speen gered." Ik snap nog niet meteen wat er nu aan de hand was, maar gelukkig helpt hubby haar even met zijn kant van het verhaal.

Omdat de jongsten nogal vroeg wakker waren besloot hubby een rondje met ze te gaan wandelen. Tegenover Speelstad Oranje zit het Oranjekanaal. Over het kanaal zit een houten bruggetje en hubby en de kids wilden we even kijken of ze ook visjes konden zien. Op het moment dat Elayah ook wilde kijken floept haar speen uit haar mond zo het kanaal in. Oeps!

Gelukkig zijn er nog twee jongens in de buurt en uit alle macht proberen ze met hulpstukken het speentje uit het kanaal te vissen. Alle pogingen mislukken en Elayah raakt steeds meer overstuur. Het leuke idee van hubby om te zeggen dat de babyvisjes de speen wel mogen hebben valt dan ook helemaal verkeerd.

En wat doe je dan nog in zo'n situatie??!!?? Je dochter laten huilen??

Nee, natuurlijk niet, Elayah haar heitie is een superheld!
Hij trekt zn kleren uit en in de onderbroek duikt hij het woeste koude water van het Oranjekanaal in om de speen te redden!

Een natte ervaring, maar een vakantieherinnering rijker ligt Elayah nu lekker te slapen met haar eigen Oranje speen! Ik denk dat ze vast ligt te dromen over haar eigen superheld:-)

Postcrossing: Een glimlach op je deurmat

Zoals ik al in mijn allereerste blog vertelde ben ik sinds kort een Postcrosser. Mijn vriendin Seppie had het ontdekt en toen ik de enthousiaste verhalen hoorde was ik ook om!

Als klein meisje vond ik het al geweldig om penvriendinnen te hebben, zo heb ik jaren met een duits meisje geschreven. Heike was haar naam. Elke keer was het weer een verrassing als er een Duitse envelop in de brievenbus lag. Helaas het contact verwaterde, maar ik hou er goede herinneringen op na.

Toen kwam dus Postcrossing op mijn pad en het is allemaal zo simpel. Je meld je aan, krijgt via een random-systeem 5 adressen van over de hele wereld en je stuurt er een kaartje naar toe. En dan kan het wachten beginnen..

Als er een kaartje van jou is aangekomen komt je adres vrij en kan iemand anders jou weer een kaartje sturen. Dus het kan zo zijn dat jouw kaart in Thailand is aangekomen en je weer een kaartje terug krijgt van iemand uit Zuid Afrika.

Mijn allereerste kaart die hier op de mat viel kwam uit Texas. Een grote glimlach op de deurmat en een vreugdedans door de kamer!! Inmiddels ben ik nu een maand bezig, heb 15 kaarten verstuurd en heb 4 kaarten ontvangen.

Zelf heb ik ook kaarten gemaakt, dus zo nu en dan gaat er een kaart over de wereld van mijn eigen hand.. Ook wel gaaf!

Waarom ik zo van Nederland hou...

Veel Postcrossers vragen om een gedicht.. Bij deze dus..

Dus.. kun jij ook wel een glimlach op je deurmat gebruiken
kijk dan even op www.postcrossing.com
Je kan mij vinden als username: BrendaP

Ziektevrij op vakantie!!??!!

Zoals de kinderen zeggen: "Nog drie nachtjes slapen, dan gaan we op vakantie!!". Om eerlijk te zeggen heb ik er ook flink tegenop gekeken. Drie opéénvolgende jaren kenmerkte de vakantie zich door het feit dat we tegen ziekte aanliepen. Een kleine opsomming:

(Archief foto 2008- Joran die zijn arm brak een dag voor vertrek)


2008- Vakantie Gelderland, een dag voor we weggaan breekt Joran zijn arm. We zijn wel op vakantie gegaan, maar zwemmen kon niet met gips..

2009- Vakantie Centerparcs, na drie dagen naar huis omdat hubby hoge koorts kreeg. We zouden daarna nog twee weken met de kids naar een camping, maar omdat hubby te kampen kreeg met een liesbreuk is de vakantie vlak voor vertrek geannuleerd.

2010- Vakantie Zeeland, na drie dagen naar huis omdat Elayah ontzettend ziek werd en ze uiteindelijk een week in het ziekenhuis heeft gelegen.

Tja, je kan je misschien wel voorstellen dat ik al wat huiverig word bij het horen van het woord: "Vakantie" Maar goed, ik ben niet één die zomaar opgeeft, dus toch vol goede moed weer wat leuks uitgezocht en geboekt. Maar in mijn achterhoofd toch wel een beetje angst.. Zou het dit jaar dan eindelijk goed gaan??

Aan de voorbereidingen ligt het niet, Pipodorp is mooi dichtbij. Als er iemand ziek wordt zijn we zo weer thuis. Mocht het met Elayah toch mis gaan, dan zijn we ook zo in het UMCG (Lees alles over Elayah op haar eigen blog)Tot zover alles geslaagd. Zoals het er nu naar uitziet gaan we ziektevrij op vakantie, want de kinderen hebben bedacht om nu alvast maar ziek te gaan worden..

Donderdagmiddag (gister dus) kreeg Elayah ineens erg hoge koorts, en gisteravond laat kreeg het Geryan ook te pakken. We hebben hem net weer op bed gebracht voor zijn middagslaapje met 39.8 graden koorts..

Nog drie nachtjes slapen.... Dan zijn ze vast weer beter!!
En kunnen wij voor het eerst in jaren ziektevrij op vakantie!!!!

Vakantieperikelen..

Lang heeft iedereen er naar uitgekeken, het is zomervakantie!!! Al hebben we er totaal nog geen idee bij. Zomervakantie, dat betekent dat het zomer is. Maar als je mij had verteld dat het nu herfstvakantie is dan had ik het ook geloofd. In plaats van buiten zitten bij de BBQ, 's avonds laat een flesje wijn en kaarsjes om de muggen op afstand te houden trekken we nu weer een trui aan en zetten we de verwarming toch maar een graadje warmer.

Vooral voor de kinderen is een vakantie op deze manier niet echt leuk. Buiten spelen is verre van leuk als de regen herhaaldelijk met bakken naar beneden komt.

We zijn toe aan de zon, toe aan de warmte! Gelukkig begint de verveling nog niet helemaal toe te slaan en kunnen we ook nog uitzien naar leuke dingen.

Deze week moeten hubby en ik nog werken. Maar zondagavond om 23:00 kunnen wij ook onze vakantie inluiden!! Koffers pakken doen we maandagochtend wel, we gaan toch niet zover weg en mochten we iets vergeten... Drachten is dichtbij!

We hopen natuurlijk op ontzettend goed weer, maar mocht dat tegenvallen.. we zijn er op voorbereid. Een knus huisje is geboekt, speelparadijs op loopafstand en ons eigen huis wordt die week gebruikt als vakantiehuis.
Dus regen of geen regen.. winterjas aan of niet.. wij gaan genieten!!!

De rest van deze week staat dus in het teken van koffers pakken, huisje schrobben en lijstjes maken. Ons hondje mag een week logeren bij hele lieve mensen en mijn broer komt een weekje hier wonen. Prettig geregeld.. Al zeg ik het zelf!

Oma's huisje

Mijn eerste echte blog wil ik graag wijden aan de allerliefste oma in de wereld. Mijn oma dus! Mijn oma heeft al ontzettend veel meegemaakt. Ze verloor haar moeder op jonge leeftijd en ze heeft de oorlog meegemaakt.

Gemakkelijk had ze het niet, maar toen ontmoette ze mijn opa, een handige timmerman. Hij bouwde voor hun een huisje in Marum en ze kregen daar acht kinderen. Mijn opa stierf toen ik vier jaar was. Ik was zijn oogappeltje, het enigste kleinkind dat fries kon spreken en we genoten er dan ook samen van om friese liedjes bij opa op schoot te zingen. Mijn oma was toen ook nog erg jong en bleef achter samen met mijn jongste oom die op dat moment nog een tiener was.

Een liefdevolle familie, de acht kinderen kregen zelf ook weer kinderen en veel van die kinderen zorgden op hun beurt weer voor nageslacht. Zo is de familie van mijn oma inmiddels uitgegroeid tot een hele grote club. Maar liefst 24 kleinkinderen heeft ze en inmiddels al meer dan 15 achterkleinkinderen. Heel bijzonder om te weten dat oma (en natuurlijk ook opa) aan het begin hebben gestaan van dit alles.

Helaas wordt oma ouder en neemt daarmee ook haar gezondheid af. Begin dit jaar heeft ze een nacht op de grond moeten doorbrengen in haar huisje omdat ze niet meer overeind kon komen. Na een ziekenhuisopname is ze dan ook verhuisd naar het verzorgingstehuis. Terwijl mijn oma altijd een sterke, fitte vrouw was is ze nu afhankelijk van anderen. Het wil allemaal niet meer zo goed, slapen gaat zo slecht en de pijn is vaak niet te dragen.

Zaterdagavond kreeg ik even de kans om samen mijn moeder een bezoekje te brengen aan haar. Ze was maar wat trots op haar nieuwe stekje in het verzorgingstehuis. Door haar lach heen zie je de pijn, ze wil wel genieten.. maar het lukt ook niet echt meer.. Mijn lieve oma..

Wilde al zo lang heen en dan ben je blij dat er gister spontaan even ruimte ontstond. Besef me zo goed dat elke keer de laatste keer kan zijn dat ik haar nog kan ontmoeten, maar je hoopt natuurlijk dat ze nog jaren in ons midden is!

Daarna ben ik nog even met mijn moeder naar mijn oma haar huis geweest.
Dat gaf me zo'n raar gevoel. Het huis was al grotendeels leeg, want het is verkocht. Als je dan die deur opendoet verwacht je gewoon dat ze in haar stoel zit in de kamer of in het hokje een sigaretje rookt.. Het huis wat mijn opa ooit heeft gebouwd, waar ik veel gelogeerd heb, veel mooie momenten beleefd heb is dan ineens zo kil... Zo raar..

't Is beter zo... maar wel even een brok in mijn keel..

The family is link to our past, bridge to our future- Alex Haley

Ik ben ook om...

Doordat ik het zelf waanzinnig leuk vind om de blogs van anderen te lezen heb ik vandaag besloten er zelf ook aan te geloven:-) (Het is toch een regenachtige dag, terwijl het hoogzomer zou moeten zijn)

Het zit nu nog in de ontwerpfase, dus ik verwacht ook dat de lay-out de komende tijd vaak zal veranderen:-)

Mijn doel is om op deze plek jullie op de hoogte te houden van mijn wereld.
Ook al ben ik veel thuis als moeder van 4 kinderen, ik beleef genoeg!

Zo werk ik zo nu en dan bij een tankstation, maar heb ik ook veel hobby's waaronder Postcrossing. In een latere blog zal ik daar meer over vertellen..
Nu maar snel verder met ontwerpen voordat de jongste kinderen weer wakker worden;-)